ریحان خانم لرستانی شاعری بود که دل خود را به عشق و وحی ایزدی سپرده بود. حقیقت وجود او همچون روشنایی خورشید جهان را نورانی میکرد و در پاکی زمانه و روزگار میزیست. نام او ستارهای است که در آسمان لرستان درخشیده است.
بر اساس کتاب سرانجام، او در سدهی پنجم در ناحیهی یافتکوی لرستان زاده شد. بسیاری از اشعارش در مدح و ستایش شاه خوشین سروده شده است. از ریحان خانم چند بیت باقی مانده که در کتاب دورهی شاه خوشین نوشته شدهاند و بسیار لطیف، دلنشین و والا هستند.
او در نواختن تنبور نیز دستی توانا و بلندمرتبه داشت؛ در دیوانخانهها اشعار خود را میخواند و با تنبور همراهی میکرد.
