مینا اسکندری یا مینا قاضی، سیاستمدار کُرد و رئیس اتحادیه زنان دموکرات کردستان ایران بود. او در سال ۱۹۰۸ در شهر مهاباد در کردستان شرقی به دنیا آمد. پدرش احمد و مادرش گلاندام نام داشتند. در سن ۱۹ سالگی با پیشوا قاضی محمد ازدواج کرد. با وجود آنکه تحصیلات عالی نداشت، اما در همه زمینهها پشتیبان و یاور پیشوا قاضی بود.
در سال ۱۹۴۵ اتحادیه زنان دموکرات کردستان ایران تأسیس شد و مینا نخستین رئیس این سازمان گردید. در دوران تأسیس جمهوری کردستان نیز ریاست سازمان اجتماعی زنان موسوم به “یایا” را بر عهده داشت.
مینا قاضی در میان شرایط اجتماعی و فرهنگی آن زمان توانست نقشی برجسته در ورود زنان به عرصه فعالیتهای سیاسی ایفا کند و آغازگر حضور زنان در مبارزات سیاسی باشد.
او در زندگی خود با بیماریها و رنجهای بسیاری روبهرو شد. توسط رژیمهای اشغالگر ایران بارها زندانی، شکنجه و آزار دید. در سال ۱۹۸۴ به مدت ۱۱ ماه توسط رژیم آخوندی ایران زندانی شد و زیر شکنجه و خشونت قرار گرفت که همین امر باعث بیماری او گردید. در سال ۱۹۹۱ به کشور آلمان رفت و پس از مدتی کوتاه دوباره به مهاباد بازگشت. در سالهای ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ برای درمان بیماریاش به خارج از کردستان سفر کرد، اما پس از ناامیدی از درمان دوباره به وطن بازگشت.
سرانجام در ۱۸ فوریه ۱۹۹۸ در شهر مهاباد درگذشت و با حضور هزاران نفر در گورستان مهاباد به خاک سپرده شد.
